Wojciech Browarny

Autor artykułu „Tłumacząc życio-pisanie: marginesy prozy Tadeusza Różewicza” opisuje narracyjną twórczość tego pisarza. Nie omawia jej w całości, lecz koncentruje się na utworach mniej znanych, niedokończonych, uważanych za marginalne, w tym tekstach partyzanckich, reporterskich, felietonach, listach i rękopisach. Korzystając z niedawno opublikowanych źródeł oraz archiwum poety, rozważa przede wszystkim takie zagadnienia, jak quasi-gatunek, antypowieści, projekty autobiograficzne oraz refleksje nad formą literacką i problemami filozoficznymi w prozie non-fiction. Celem ich analizy jest naświetlenie związków między praktykami warsztatowymi Różewicza jako prozaika i regułami procesu twórczego oraz różnymi gatunkami lub segmentami jego pisarstwa. Zdaniem autora artykułu, opis „marginesów” prozy Różewicza pozwala lepiej zrozumieć nie tylko jego kanoniczne utwory narracyjne jako dzieła ukończone i opublikowane, ale również ich przemiany lub wersje, a pośrednio także ważne decyzje i dylematy twórcze pisarza.

The article describes Tadeusz Różewicz’s narrative prose. Rather than focusing on the whole bulk of Różewicz’s output, it focuses on pieces which are less-known, unfinished, and treated as marginal – pieces from the Uprising, narrative reports, letters, and manuscripts. Wojciech Browarny peruses the newly published archives of the poet, pondering on the concepts of quasi-genre, anti-novel, and autobiography, and reflecting upon the literary form and philosophical aspects of non-fiction. This analysis is aimed at highlighting Różewicz’s prosaic workshop, his creative process, and the variety of genres characterizing specific segments of his creativity. These peculiar marginalia help us better comprehend both canonical narrative works in their final published form and their versions and transformations, which may lead us to uncovering important decisions and creative dilemma on the part of the poet.