Niniejsze opracowanie poświęcone jest zagadnieniu ochrony danych osobowych pracownika w świetle polskiego i niemieckiego prawa pracy, z uwzglenieniem zmian w obu systemach prawnych podyktowanych Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27.04.2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) , dalej jako „RODO”. Jako takie, stanowi analizę komparatystyczną podstawowych konstrukcji prawnych obowiązujących w omawianym zakresie w obu systemach prawnych.

Przeprowadzone badania wykazały, że mimo wspólnych źródeł, z których czerpały oba systemy prawne, sam fakt różnego ukształtowania źródeł prawa pracy sprawił, że finalny system ochrony danych osobowych pracownika jest odmienny. O ile standard ochrony danych osobowych osób fizycznych w obu krajach jest na podobnym poziomie, to w Polsce mamy do czynienia w istocie z wyodrębnioną w ramach prawa pracy ochroną danych osobowych pracowników. Nie ulega wątpliwości, że polskie i niemieckie regulacje w omawianym zakresie są osadzone merytorycznie przede wszystkim w RODO jednak ochrona danych osobowych pracowników na gruncie prawa pracy zapewnia skuteczniejszą ochronę tych danych, co potwierdzają rozwiązania polskie. Właściwe wykorzystanie możliwości tworzenia krajowych systemów ochrony danych w ramach „bardziej szczegółowych” przepisów(art. 88 RODO) dały asumpt do rozwoju nowej dziedziny(gałęzi) prawa, jaka jest prawo ochrony danych osobowych w zatrudnieniu.